3.1 Wyparka

Kontrola procesu wyparki
Zawartość rozpuszczonych substancji stałych w ługu czarnym z mycia masy wynosi zwykle 14-18% i musi być znacznie zwiększona, by ług ten mógł być spalony. Ług jest zatężany w wyparce wielostopniowej do zawartości suchej substancji 65-74%. W miarę wzrostu zawartości suchej substancji rośnie lepkość ługu czarnego i może ona stać się zbyt wysoka z punktu widzenia pompowania ługu. Pod ciśnieniem atmosferycznym górna granica wynosi ok. 72-74% s.s.
Podczas obróbki cieplnej ługu wydzielają się tzw. gazy niekondensujące z wyparki, które zawierają związki siarki zredukowanej (TRS). Gazy te są kolektywizowane i spalane razem z innymi gazami złowonnymi. Kondensaty z wyparki ługu czarnego i z instalacji roztwarzania, o różnym stopniu zanieczyszczenia, zazwyczaj zawierają związki TRS, metanol i inne lotne związki organiczne. Są one oczyszczane w kolumnie odpędowej, która zwykle jest zintegrowana z wyparką ługu czarnego. Odpędzanie kondensatów umożliwia ponowne ich użycie w procesie mycia masy niebielonej i w instalacji kaustyzacji.
Na etapie zatężania i oczyszczania ługu czarnego w produkcji pulpy papierniczej kluczową rolę odgrywają precyzyjne pomiary, które zapewniają efektywność procesu, bezpieczeństwo i zgodność z normami środowiskowymi. Najważniejsze pomiary obejmują m.in. stężenie suchej substancji, przepływ ługu i kondensatów. Kontrola stężenia suchej substancji jest kluczowa, aby uniknąć nadmiernej lepkości utrudniającej pompowanie.
Problemy z pomiarami wynikają głównie z trudnych warunków procesowych. Wysoka lepkość ługu przy stężeniach powyżej 70% suchej substancji utrudnia precyzyjne pomiary przepływu i stężenia. Agresywne chemikalia, takie jak związki siarki i metanol, powodują korozję i zanieczyszczenie czujników, prowadząc do błędów odczytu. Wahania temperatury i ciśnienia w wyparce oraz kolumnie odpędowej dodatkowo komplikują stabilność pomiarów.






