5. Oczyszczanie i osuszanie biogazu

Kontrola parametrów oczyszczonego biogazu
Ze względu na to, że biogaz powstaje z substratów o różnych, zmiennych właściwościach fizycznych i chemicznych, może on mieć zróżnicowanych skład. Obok pożądanego metanu, w wyniku fermentacji beztlenowej powstaje szereg innych gazów oraz woda, które obniżają kaloryczność biogazu i stanowią zagrożenia dla infrastruktury zakładu. Bardzo dużą cześć biogazu stanowi siarkowodór. Jest on, w połączeniu z wodą, niebezpieczny dla jednostki kogeneracyjnej oraz stanowi zagrożenie dla zdrowia personelu. W celu uzyskania jak najbardziej czystego biogazu i ochrony instalacji przed awarią, niezbędne jest pozbycie się jak największej ilości zbędnych substancji, poprzez osuszenie i oczyszczenie biogazu.
Procesy te mają za zadanie zredukować do minimum przede wszystkim:
- siarkowodór
- amoniak
- chlorowodór
- dwutlenek węgla
- wodę (wilgotność).
Proces oczyszczania i osuszania biogazu polega na przepuszczeniu go przez różnego rodzaju aparaturę:
- separator oparty na węglu aktywnym
- separator oparty na płuczce wodnej
- separator żelaziany
- osuszacze
- podgrzewacze
- filtry wychwytujące niepożądane cząstki (absorpcja dynamiczna)
- separatory pyłowe wychwytujące pyły PM2.5
Odpowiednio osuszony i oczyszczony biogaz trafia najczęściej do silnika kogeneracyjnego, którego zadaniem jest produkcja energii skojarzonej (głównie na potrzeby biogazowni). W przypadku, gdy biogaz zostanie dodatkowo uszlachetniony, może zostać odsprzedany do odbiorców zewnętrznych lub włączony do sieci.
W celu kontroli efektywności procesu osuszania i oczyszczania biogazu, niezbędne są między innymi analiza składu i pomiar wilgotności biogazu.










